“Para mi l’ourtografie ye giente. La palabra ye cumpleta bista i oubida. ... La palabra scrita ten ua fizionomie.” Fernando Pessoa (Bernardo Soares), Livro do desassossego
Stablecer l’outorgrafie dua lhéngua de tradiçon eiminentemente oural eisige cunsiderar até que ponto la scrita debe registrar las subtilezas de l’articulaçon fonética. Ne l causo de l mirandés, esta tenson ye bisible na forma cumo ls testos decuméntan bariaçones ne l sistema bocálico. La presente crónica dedica-se a analizar ls fenómenos de flutuaçon bocálica i eipentese, analizando l lhemite antre la representaçon de l’ouralidade i la simplificaçon ourtográfica.
